ஒரு குழந்தை முதன்முதலாக நடக்கத் தொடங்கும் காட்சியை யாரும் மறக்க முடியாது. முதலில் தடுமாறி இரண்டு அடிகள் போடும்; பின்னர் மெதுவாக நிமிர்ந்து நின்று சீராகச் செல்வது தொடங்கும். அந்தச் சிறிய நிகழ்வு மனித பரிணாம வரலாற்றின் மிகப்பெரிய சாதனையை நினைவூட்டுகிறது. இன்று நாம் இயல்பாகச் செய்கிற “நேராக நின்று இரண்டு கால்களில் நடப்பது” என்ற திறன், கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகள் எடுத்த பரிணாமப் பயணத்தின் பலன். அண்மையில் வெளிவந்த ஒரு சர்வதேச ஆய்வு, இந்த திறனின் பின்னால் இருக்கும் ரகசியத்தை வெளிச்சமிட்டுள்ளது. இந்த ஆய்வு மனிதனின் இடுப்பெலும்பு உருவாகும் விதத்தில் நடந்த இரண்டு சிறிய மாற்றங்களே இந்தப் பெரும் புரட்சிக்குக் காரணம் என்று கண்டறிந்துள்ளது.

எல்லா முதுகெலும்புள்ள உயிரினங்களுக்கும் இடுப்பெலும்பு இருக்கிறது. ஆனால் மனிதனுடைய இடுப்பு மற்ற விலங்குகளிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது. அகலமாகவும் பாத்திரம் போலவும் இருக்கும் வடிவம் உடலை நேராக நிலைநிறுத்தி, சமநிலையுடன் நடக்க உதவுகிறது. இதே வடிவம் பெரிய மூளை கொண்ட குழந்தைகளைப் பெற்றெடுக்கும் வசதியையும் உருவாக்கியது. இதன் மூலம் மனித இனத்தின் முன்னேற்றம் இரு நிலைகளிலும் நடந்தது இதனால் உடல் இயந்திர அமைப்பு சீராகியதோடு அறிவாற்றல் வளர்ச்சிக்கும் தளம் அமைந்தது.

இந்த வேறுபாடு குரங்குகளுடன் ஒப்பிடும்போது தெளிவாகத் தெரிகிறது. குரங்குகளின் இடுப்பு நீளமாகவும் குறுகலாகவும் இருக்கும். அவை பெரும்பாலும் நான்கு கால்களிலேயே நகரும்; சில சமயம் மட்டுமே நேராக நிற்கும். மனிதனின் இடுப்பு அகலமாகவும் வட்டமாகவும் இருப்பதால், நீண்ட நேரம் நிமிர்ந்து நிற்கவும் அதிக தூரம் நடக்கவும் உகந்ததாக மாறியது. இந்த தனித்துவம் எங்கே உருவானது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள விஞ்ஞானிகள் மனிதக் கருவின் வளர்ச்சியையே ஆய்வு செய்தனர்.

கருவின் வளர்ச்சியின் போது இடுப்பெலும்பு உருவாகும் நிலையில் இரண்டு முக்கியமான மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. கருவில் ஏழாவது வாரத்தில் ilium (இலியம்) எனப்படும் இடுப்பு பகுதி சுமார் தொண்ணூறு டிகிரி சுழன்று பக்கவாட்டாக அகலமான வடிவத்தை எடுக்கும். பிற பாலூட்டிகளில் இது நேராகவே இருக்கும். இதுவே மனித இடுப்பின் பாத்திரம் போன்ற வடிவத்தை உருவாக்குகிறது. இருபத்திநான்கு வாரத்தில் நிகழும் இரண்டாவது மாற்றத்தில், பிற மிருகங்களில் குறுத்தெலும்பு (cartilage) விரைவில் எலும்பாக மாறத் தொடங்கும் நிலையில், மனிதர்களில் இந்த மாற்றம் தாமதமாகிறது. இதனால் இடுப்பு நீண்ட காலம் வரை குறுத்தெலும்பு நிலையில் இருந்து, அகலமாகவும் வட்டமாகவும் வளர்ந்து, இறுதியில் அதே வடிவம் நிலைத்துப் போகிறது.

இந்த இரண்டு சிறிய வளர்ச்சியியல் மாற்றங்களே மனிதனின் பரிணாம வரலாற்றில் மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தின. நாம் நேராக நிற்கவும், சமநிலையுடன் நடக்கவும், இரு கைகளையும் பிற செயல்களுக்கு விடுவிக்கவும் இந்த அமைப்பு உதவியது. இரு கைகள் விடுபட்டதால் கருவிகளை உருவாக்கியும் பயன்படுத்தியும் பார்க்க முடிந்தது. உணவு சேகரித்தலும், வேட்டையாடலும் எளிதானது. நீண்ட தூரம் பயணம் செய்யும் திறன் கிடைத்தது. இதனால் சமூகங்கள் உருவாக, மொழி, கலை, சிந்தனை ஆகியவை விரிவடைந்தன.

இந்தக் கண்டுபிடிப்பு வலியுறுத்துவது, பரிணாமத்தின் ஆழ்ந்த சுவடுகள் கருவின் வளர்ச்சியிலேயே பதிந்திருப்பதை. விஞ்ஞானிகள் இருநூறு ஆண்டுகளாக அருங்காட்சியகங்களில் பாதுகாக்கப்பட்டிருந்த மனித கருக்குழந்தை மாதிரிகளையும், குரங்கு மற்றும் எலிகளின் கருவுகளையும் ஆய்வு செய்தனர். அதற்காக 3D ஸ்கேனிங், நுண்ணோக்கி ஆய்வு, மரபணு ஆராய்ச்சி போன்ற நவீன முறைகளை அவர்கள் பயன்படுத்தினர். அந்த ஆதாரங்களின் மூலம் மனித இடுப்பின் தனித்துவமான வளர்ச்சி பாதை தெளிவாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.

மனித முன்னோர்கள் சுமார் ஐந்து முதல் ஏழு மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நேராக நிற்கத் தொடங்கியதாக தொல்மானுடவியல் ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. Ardipithecus மற்றும் Australopithecus போன்ற முன்னோர்கள், இடுப்பு வடிவத்தில் மனிதனுக்குச் சமமான சில அம்சங்களை ஏற்கெனவே பெற்றிருந்தனர். இந்த புதிய ஆய்வு அந்த பரிணாம மாற்றம் எப்போது, எவ்வாறு தோன்றியது என்பதையும் உறுதிப்படுத்துகிறது. இது வளர்ச்சியியல் உயிரியல் வழியே பரிணாம வரலாற்றை அறிய முடியும் என்பதற்குச் சிறந்த உதாரணமாகும்.

இந்த ஆராய்ச்சியின் முக்கிய அங்கம் அருங்காட்சியகங்களில் பாதுகாக்கப்பட்ட மாதிரிகளே. பழைய கருவுத் திசுக்களைப் பாதுகாத்த அருங்காட்சியகங்கள் இல்லையெனில், இந்த ரகசியம் வெளிவந்திருக்காது. இதன் மூலம் அறிவியல் மட்டுமல்ல, கலாச்சாரச் சொத்தாகவும் அருங்காட்சியகங்களின் முக்கியத்துவம் வெளிப்படுகிறது.

இன்று நாம் எளிதாகச் செய்கிற “நேராக நின்று நடப்பது” என்ற செயல், மனித பரிணாம வரலாற்றின் மிகப்பெரிய அத்தியாயம். கருவில் நடந்த இரண்டு சிறிய மாற்றங்கள் – குறுத்தெலும்பு சுழற்சி மற்றும் எலும்பாக்கம் தாமதம் – மனிதனை மற்ற உயிரினங்களிலிருந்து வேறுபடுத்தின. அந்தச் சிறிய மாற்றங்களே நம்மை கருவிகள் உருவாக்கும் திறன் கொண்டவர்களாகவும், சமூகங்களை அமைப்பவர்களாகவும், அறிவைப் பரப்புவோராகவும் மாற்றின. அந்தச் சிறிய மாற்றங்களே மனிதன் பூமியின் மிகச் சிறந்த கதையை எழுத வழி செய்தன.

Original Article: https://www.nature.com/articles/s41586-025-09399-9